۱۳۸۹ آذر ۱۴, یکشنبه

کاربران بی اطلاع ناامن کنندگان اصلی اینترنت هستند


واقعیت آن است که اکثر کاربران خانگی نسبت به خطرها و تهدیدات آنلاین بی‌اطلاع بوده و ضرورت ایمن‌سازی رایانه‌ها به عنوان پیش نیاز اتصال به اینترنت را درک نمی‌کنند
در نظر بسیاری از افراد، ناامنی در اینترنت مترادف است با خرابکاری‌های هکرهای کلاه سیاه و ویروس‌نویس‌ها. این در حالی است که برخی کارشناسان نظر دیگری دارند.
معمولاً وقتی از امنیت در اینترنت صحبت . . .
می‌شود و از نابسامانی‌های موجود در این حوزه سخن به میان می‌آید، انگشت اتهام به سوی هکرها و ویروس‌نویس‌ها نشانه می‌رود.
تقریباً همه متفق‌القول هستند که مهمترین چالش پیش روی تامین امنیت فضای سایبر، هکرهای کلاه سیاه و کاربران زیرک اما بداندیشی هستند که به دلایل مختلف از جمله درآمدزایی، سعی می‌کنند با دور زدن تمهیدات امنیتی به هزار توی رایانه‌ها و شبکه‌ها راه پیدا کنند.اما برخی کارشناسان نظر دیگری دارند.
بنا به گزارش ایتنا، گروهی از کارشناسان IT پس از بررسی‌های مختلف، به این نتیجه رسیده‌اند که دلیل اصلی ناامنی مفرط در فضای وب، عملکرد نامناسب کاربران معمولی است.در واقع آنها این گروه را بزرگ‌ترین ناامن‌کنندگان اینترنت می‌نامند.
این کارشناسان بر این باورند که رفتارهای مخاطره‌آمیز کاربران عادی در اینترنت، مهم‌ترین عامل بروز نابسامانی در این حوزه است.

Roland Cloutier مدیر ارشد امنیت ADP می‌گوید: "ما نمی‌توانیم بپذیریم که کاربران نحوه محافظت از خود را در فضای اینترنت بلدند."
بر اساس این گزارش مشتری‌ها و کاربران خانگی باید هر از چندگاهی کلمه عبور خود را تغییر دهند و رایانه‌های خود را به وصله‌های ترمیمی مجهز سازند، در حالی که بسیاری از آنها از انجام چنین اقداماتی سر باز می‌زنند.
بسیاری از کاربران هیچ نوع دیواره آتشی بر رایانه‌های خود ندارد و عده بسیاری نیز نمی‌توانند بین ویروس، کرم و تروجان تفاوتی قائل شوند.
به عنوان مثال در یک جامعه آماری، هنوز بیش از یک میلیون رایانه به ویروس کانفیکر آلوده است، در حالی که راه حل مقابله با این بدافزار سمج، به‌کارگیری یک برنامه ساده و قابل دانلود از اینترنت عنوان شده است.
واقعیت آن است که اکثر کاربران خانگی نسبت به خطرها و تهدیدات آنلاین بی‌اطلاع بوده و ضرورت ایمن‌سازی رایانه‌ها به عنوان پیش نیاز اتصال به اینترنت را درک نمی‌کنند.
همشهری آنلاین

۱۳۸۹ آذر ۱۲, جمعه

کرم کامپیوتری کانفیکر (Conficker)

کانفیکر (Conficker) یك کرم کامپیوتری است كه با استفاده از یک ضعف ایمنی در سیستم ویندوز می‌تواند به درون آن وارد شود.
این رخنه معمولاَ از راه اینترنت یا استیکرهای یو اس بی انجام می‌شود. از کارانداختن شماری از امکانات ایمنی کامپیوتر از آسیب‌هایی است که کانیفکر به ویندوز وارد می‌کند.
زمانی که کامپیوتر آسیب‌دیده به اینترنت وصل باشد، این خطر وجود دارد که بخشی از اطلاعات درون آن جمع و به بیرون فرستاده شود.
مایکروسافت اعلام کرده بود به کسانی که بتوانند اطلاعات کافی برای دستگیری ...
محکومیت طراح کانفیکر ارائه کنند، ۲۵۰ هزار دلار جایزه می‌دهد [مایکروسافت برای سر Conficker جایزه گذاشت] این تصمیم مایکروسافت بعد از آن اتخاذ شد که این شرکت نتوانست سرویس دهنده‌های اینترنت و کاربران زیادی را برای نصب بسته امنیتی MS08-067 ترغیب کند
دردسر اصلی مایکروسافت زمانی شروع شد که این شرکت در بیانیه‌ای در ماه اکتبر سال 2008 اعلام کرد که خدمات سرور مایکروسافت نسبت به یک کرم کامپیوتری خاص بسیار حساس است.
هکرها نیز با شنیدن این خبر تهدید‌های خود را عملی ساختند و تا اواسط ماه ژانویه سال 2009 بیش از 9 میلیون کامپیوتر را آلوده ساختند و مدیر شرکت Qualys پیش‌بینی کرد که 25 تا 30 درصد سیستم‌های آسیب‌پذیر فاقد بسته امنیتی MS08-067 هستند.
نام این فایل dll معمولاً 5 تا 8 کاراکتری است و از رجیستری ویندوز تنظیمات مهم و اساسی را خارج و آلوده می‌کند.
به نظر می‌رسد که حملات هکرها همچنان ادامه دارد چرا که شرکت سیمانتک، سازنده آنتی‌ویروس نورتون می‌گوید که در پنج روز آخر هفته گذشته بیش از 500 هزار مورد آلودگی در روز به کرم W32.Downadup.A و 1.7 میلیون آلودگی در روز به نوع B این کرم مشاهده کرده‌است.
به همین دلیل هم مایکروسافت پنجشنبه گذشته شرکت‌های کامپیوتری و فعال در زمینه امنیت سایبر، دانشگاه‌ها و مراکز تحقیقاتی، شرکت‌های سرویس دهنده اینترنت و زیرساخت‌های آن را به همکاری در زمینه مبارزه جدی با تهدید‌های این کرم فراخوانده و از آن‌ها خواسته‌است که از اطلاعات کاربران برای مبارزه با Conficker استفاده کنند.
تا به حال شرکت‌های مانند VeriSign، F-Secure، AOL، سیمانتک و محققانی از موسسه جورجیا تک و انجمن Shadow Server به کمک مایکروسافت آمده‌اند و هدف همه آن‌ها شناسایی و پیدا کردن سرنخ‌های به دامنه‌های مرتبط با Conficker یا Downadup است.
Conficker به این صورت کار می‌کند که ابتدا به دنبال یکی از فایل‌های اجرایی و حساس ویندوز به نام Services.exe می‌گردد و بخشی از کد برنامه این فابل می‌شود. به این ترتیب با تبدیل شدن به فایل‌های dll‌ویندوز و با اتصال به سرور خود شروع به تبادل اطلاعات از کامپیوتر آلوده می‌کند.[کرم Conficker همچنان شبكه‌ها را آلوده می‌کند]
مایکروسافت همچنین اعلام کرده‌است که هیچ محدودیتی از قبیل ملیت و موقعیت افراد برای شرکت در این کار ندارد و هر کسی می‌تواند مبلغ 250هزار دلار را برنده شود.
سال 2008 هم حرکتی مشابه برای حل باگ سرورهای نام‌های دامنه (DNS) انجام شد
ecure در وبلاگ امنیتی خود اعلام کرده‌است که تعداد کاربران آلوده به این کرم "سر به فلک" می‌کشد و وضعیت به شدت وخیم است.
تنها راه مقابله با این کرم استفاده از نسخه‌های اصل برنامه‌های امنیتی با جدیدترین بانک‌های اطلاعاتی ویروس است.
بعد از انجام موفقیت آمیز این مرحله، فایل‌های بازیابی سیستم (System Recovery) را پاک و یک سرور HTTP بر روی کامپیوتر آلوده ایجاد می‌کند. این سرور فایل‌های متعددی را از سرور سازنده ویروس دانلود می‌کند.
اکثر برنامه‌ها و ویروس‌های مخرب فابل‌های آلوده خود را از تنها یک سایت دانلود می‌کنند که این امر شناسایی آن‌ها را آسان‌تر می‌سازد.
کلید موفقیت Conficker نیز در عدم استفاده از این روش است.
به این ترتیب به جای ایجاد یک سرور از یک دامنه، Conficker با استفاده از الگوریتم پیچیده‌ای، روزانه هزاران دامنه با نام‌های تصادفی می‌سازد که تنها یکی از این سایت‌ها برای دانلود فابل‌ها مورد استفاده قرار می‌گیرد.
با توجه به تعدد و پیچیده بودن رویه و الگوریتم ساخت این دامنه‌ها یافتن یک سایت از میان میلیون‌ها سایت تقریباً غیر ممکن است.
متخصصان در حال حاضر موفق به یافتن مرکز این کرم نشده‌اند و تنها تعداد کامپیوترهای آلوده را تخمین زده‌اند.
گفتنی است که بیشترین تعداد کاربران آلوده از چین، برزیل، روسیه و هند گزارش شده‌است.
منبع :همشهری

روتر

اینترنت یکی از شاهکارهای بشریت در زمینه ارتباطات است . با ایجاد زیر ساخت مناسب ارتباطی ، کاربران موجود در اقصی نقاط دنیا قادر به ارسال نامه های الکترونیکی ، مشاهده صفحات وب ، ارسال و دریافت فایل های اطلاعاتی در کمتر از چند ثانیه می باشند. شبکه ارتباطی موجود با بکارگیری انواع تجهیزات مخابراتی، سخت افزاری و نرم افزاری ، زیر ساخت مناسب ارتباطی را برای عموم کاربران اینترنت فراهم آورده است . یکی از عناصر اصلی و مهم که شاید اغلب کاربران اینترنت آن را تاکنون مشاهده ننموده اند ، روتر است . روترها کامپیوترهای خاصی هستند که پیام های اطلاعاتی کاربران را با استفاده از هزاران مسیر موجود به مقاصد مورد نظر هدایت می نمایند.
نحوه ارسال پیام
برای شناخت عملکرد روترها در اینترنت با یک مثال ساده شروع می نمائیم . زمانیکه برای یکی از دوستان خود ، یک E-mail را ارسال می دارید ، پیام فوق به چه صورت توسط دوست شما دریافت می گردد ؟ نحوه مسیر یابی پیام فوق به چه صورت انجام می گیرد که فقط کامپیوتر دوست شما در میان میلیون ها کامپیوتر موجود در دنیا ، آن را دریافت خواهد کرد. ؟ اکثر عملیات مربوط به ارسال یک پیام توسط کامپیوتر فرستنده و دریافت آن توسط کامپیوتر گیرنده ، توسط روتر انجام می گیرد.روترها دستگاههای خاصی می باشند که امکان حرکت پیام ها در طول شبکه را فراهم می نمایند.
بمنظور آگاهی از عملکرد روتر ، سازمانی را در نظر بگیرید که دارای یک شبکه داخلی و اختصاصی خود است . کارکنان سازمان فوق هر یک با توجه به نوع کار خود از شبکه استفاده می نمایند. در سازمان فوق تعدادی گرافیست کامپیوتری مشغول بکار هستند که بکمک کامپیوتر طرح های مورد نظر را طراحی می نمایند. زمانیکه یک گرافیست فایلی را از طریق شبکه برای همکار خود ارسال می دارد ، بدلیل حجم بالای فایل ارسالی ، اکثر ظرفیت شبکه اشغال و بدنبال آن برای سایر کاربران ، شبکه کند خواهد شد. علت فوق ( تاثیر عملکرد یک کاربر بر تمام عملکرد شبکه برای سایر کاربران ) به ماهیت شبکه های اترنت برمی گردد. در شبکه های فوق هر بسته اطلاعاتی که توسط کاربری ارسال می گردد ، برای تمام کامپیوترهای موجود در شبکه نیز ارسال خواهد شد. هر کامپیوتر آدرس بسته اطلاعاتی دریافت شده را بمنظور آگاهی از مقصد بسته اطلاعاتی بررسی خواهد کرد. رویکرد فوق در رفتار شبکه های اترنت ، طراحی و پیاده سازی آنان را ساده می نماید ولی همزمان با گسترش شبکه و افزایش عملیات مورد انتظار ، کارآئی شبکه کاهش پیدا خواهد کرد. سازمان مورد نظر ( در مثال فوق ) برای حل مشکل فوق تصمیم به ایجاد دو شبکه مجزا می گیرد. یک شبکه برای گرافیست ها ایجاد و شبکه دوم برای سایر کاربران سازمان در نظر گرفته می شود. بمنظور ارتباط دو شبکه فوق بیکدیگر و اینترنت از یکدستگاه روتر استفاده می گردد.
روتر، تنها دستگاه موجود در شبکه است که تمام پیامهای ارسالی توسط کامپیوترهای موجود در شبکه های سازمان ، را مشاهده می نماید. زمانیکه یک گرافیست، فایلی با ظرفیت بالا را برای گرافیست دیگری ارسال می دارد ، روتر آدرس دریافت کننده فایل را بررسی و با توجه به اینکه فایل مورد نظر مربوط به شبکه گرافیست ها در سازمان است ، اطلاعات را بسمت شبکه فوق هدایت خواهد کرد. در صورتیکه یک گرافیست اطلاعاتی را برای یکی از پرسنل شاغل در بخش مالی سازمان ارسال دارد ، روتر با بررسی آدرس مقصد بسته اطلاعاتی به این نکنه پی خواهد برد که پیام فوق را می بایست به شبکه دیگر انتقال دهد. بدین ترتیب روتر قادر به مسیریابی صحیح یک بسته اطلاعاتی و هدایت آن به شبکه مورد نظر شده است .
یکی از ابزارهائی که روتر از آن برای تعیین مقصد یک بسته اطلاعاتی استفاده می نماید ، " جدول پیکربندی " است . جدول فوق شامل مجموعه اطلاعاتی بشرح ذیل است :
§ اطلاعاتی در رابطه با نحوه هدایت اتصالات به آدرس های مورد نظر
§ اولویت های تعریف شده برای هر اتصال
§ قوانین مربوط به تبین ترافیک در حالت طبیعی وشرایط خاص
جدول فوق می تواند ساده ویا شامل صدها خط برنامه در یک روترهای کوچک باشد. در روترهای بزرگ جدول فوق پیچیده تر بوده بگونه ای که قادر به عملیات مسیریابی در اینترنت باشند. یک روتر دارای دو وظیفه اصلی است :
§ تضمین عدم ارسال اطلاعات به محلی که به آنها نیاز نیست
§ تضمین ارسال اطلاعات به مقصد صحیح
با توجه به وظایف اساسی فوق ، مناسبترین محل استفاده از یک روتر، اتصال دو شبکه است . با اتصال دو شبکه توسط روتر ، اطلاعات موجود در یک شبکه قادر به ارسال در شبکه دیگر و بالعکس خواهند بود. در برخی موارد ترجمه های لازم با توجه به پروتکل های استفاده شده در هریک از شبکه ها ، نیز توسط روتر انجام خواهد شد. روتر شبکه ها را در مقابل یکدیگر حفاظت و از ترافیک غیرضروری پیشگیری می نماید.( تاثیر ترافیک موجود در یک شبکه بر شبکه دیگر با فرض غیر لازم بودن اطلاعات حاصل از ترافیک در شبکه اول برای شبکه دوم ) . همزمان با گسترش شبکه ، جدول پیکربندی نیز رشد و توان پردازنده روتر نیز می بایست افزایش یابد. صرفنظر از تعداد شبکه هائی که به یک روتر متصل می باشند ، نوع و نحوه انجام عملیات در تمامی روترها مشابه است . اینترنت بعنوان بزرگترین شبکه کامپیوتری از هزاران شبکه کوچکتر تشکیل شده است. روترها در اتصال شبکه های کوچکتر در اینترنت دارای نقشی اساسی و ضروری می باشند.
ارسال بسته های اطلاعاتی
زمانیکه از طریق تلفن با شخصی تماسی برقرار می گردد ، سیستم تلفن، یک مدار پایدار بین تماس گیرنده و شخص مورد نظر ایجاد می نماید. مدار ایجاد شده می بایست مراحل متفاوتی را با استفاده از کابل های مسی ، سوئیچ ها ، فیبر های نوری ، ماکروویو و ماهواره انجام دهد. تمام مراحل مورد نظر بمنظور برپاسازی یک ارتباط پایدار بین تماس گیرنده و مخاطب مورد نظر در مدت زمان تماس ، ثابت خواهند بود. کیفیت خط ارتباطی مشروط به عدم بروز مشکلات فنی و غیرفنی در هر یک از تجهیزات اشاره شده ، در مدت برقراری تماس ثابت خواهد بود. با بروز هر گونه اشکال نظیر خرابی یک سوئیچ و .. خط ارتباطی ایجاد شده با مشکل مواجه خواهد شد.
اطلاعات موجود در اینترنت ( صفحات وب ، پیام های الکترونیکی و ... ) با استفاده از سیستمی با نام Packet -switching network به حرکت در می آیند. در سیستم فوق ، داده های موجود در یک پیام و یا یک فایل به بسته های 1500 بایتی تقسیم می گردند.هر یک از بسته های فوق شامل اطلاعات مربوط به : آدرس فرستنده ، آدرس گیرنده ، موقعیت بسته در پیام و بررسی ارسال درست اطلاعات توسط گیرنده است. هر یک از بسته های فوق را Packet می گویند. در ادامه بسته های فوق با استفاده از بهترین و مناسبترین مسیر برای مقصد ارسال خواهند شد. عملیات فوق در مقایسه با سیستم استفاده شده در تلفن پیچیده تر بنظر می آید ، ولی در یک شبکه مبتنی بر داده دودلیل ( مزیت) عمده برای استفاده از تکنولوژی Packet switching وجود دارد :
§ شبکه قادر به تنظیم لود موجود بر روی هر یک از دستگاهها با سرعت بالا است( میلی ثانیه )
§ در صورت وجود اشکال در یک دستگاه ، بسته اطلاعاتی از مسیر دیگر عبور داده شده تا به مقصد برسد.
روترها که بخش اصلی شبکه اینترنت را تشکیل می دهند ، قادر به " پیکربندی مجدد مسیر " بسته های اطلاعاتی می باشند. در این راستا شرایط حاکم بر خطوط نظیر تاخیر در دریافت و ارسال اطلاعات و ترافیک موجود بر روی عناصر متفاوت شبکه بصورت دائم مورد بررسی قرار خواهند گرفت . روتر دارای اندازه های متفاوت است :
- در صورتیکه از امکان Internet connection sharing بین دو کامپیوتری که بر روی آنها ویندوز 98 نصب شده است استفاده گردد، یکی از کامپیوترها که خط اینترنت به آن متصل شده است بعنوان یک روتر ساده رفتار می نماید. در مدل فوق روتر، عملیات ساده ای را انجام می دهد. داده مورد نظر بررسی تا مقصد آن برای یکی از دو کامپیوتر تعیین گردد.
- روترهای بزرگتر نظیر روترهائی که یک سازمان کوچک را به اینترنت متصل می نمایند ، عملیات بمراتب بیشتری را نسبت به مدل قبلی انجام می دهند. روترهای فوق از مجموعه قوانین امنیتی حاکم بر سازمان مربوطه تبعیت و بصورت ادواری سیستم امنیتی تبین شده ای را بررسی می نمایند.
- روترهای بزرگتر مشابه روترهائی که ترافیک اطلاعات را در نقط حساس ومهم اینترنت کنترل می نمایند ، در هر ثانیه میلیون ها بسته اطلاعاتی را مسیریابی می نمایند.
در اغلب سازمانها و موسسات از روترهای متوسط استفاده می گردد. در این سازمانها از روتر بمنظور اتصال دو شبکه استفاده می شود. شبکه داخلی سازمان از طریق روتر به شبکه اینترنت متصل می گردد. شبکه داخلی سازمان از طریق یک خط اترنت ( یک اتصال 100base-T 9 ، خط فوق دارای نرخ انتقال 100 مگابیت در ثانیه بوده و از کابل های بهم تابیده هشت رشته استفاده می گردد ) به روتر متصل می گردد. بمنظور ارتباط روتر به مرکز ارائه دهنده خدمات اینترنت (ISP) می توان از خطوط اختصاصی با سرعت های متفاوت استفاده کرد. خط اختصاصی T1 یک نمونه متداول در این زمینه بوده و دارای سرعت 1.5 مگابیت در ثانیه است . برخی از موسسات با توجه به حساسیت و نوع کار خود می توانند از یک خط دیگر نیز بمنظور ارتباط روتر با ISP استفاده نمایند. خط فوق بصورت Backup بوده و بمحض بروز اشکال در خط اختصاصی ( مثلا" T1 ) می توان از خط دوم استفاده نمود. با توجه به اینکه خط فوق بصورت موقت و در مواقع اضطراری استفاده می شود ، می توان یک خط با سرعت پایین تر را استفاده کرد.
روترها علاوه بر قابلیت روتینگ بسته های اطلاعاتی از یک نقطه به نقطه دیگر ، دارای امکانات مربوط به پیاده سازی سیستم امنیتی نیز می باشند. مثلا" می توان مشخص کرد که نحوه دستیابی کامپیوترهای خارج از شبکه داخلی سازمان به شبکه داخلی به چه صورت است . اکثر سازمانها و موسسات دارای یک نرم افزار و یا سخت افزار خاص فایروال بمنظور اعمال سیاست های امنیتی می باشند. قوانین تعریف شده در جدول پیکربندی روتر از لحاظ امنیتی دارای صلابت بیشتری می باشند.
یکی از عملیات ادواری ( تکراری ) که هر روتر انجام می دهد ، آگاهی از استقرار یک بسته اطلاعاتی در شبکه داخلی است . در صورتیکه بسته اطلاعاتی مربوط به شبکه داخلی بوده نیازی به روت نمودن آن توسط روتر نخواهد بود. بدین منظور از مکانیزمی با نام Subnet mask استفاده می شود. subnet مشابه یک آدرس IP بوده و اغلب بصورت 255.255.255.0 است . آدرس فوق به روتر اعلام می نماید که تمام پیام های مربوط به فرستنده و یا گیرنده که دارای یک آدرس مشترک در سه گروه اول می باشند ، مربوط به یک شبکه مشابه بوده و نیازی به ارسال آنها برای یک شبکه دیگر وجود ندارد. مثلا" کامپیوتری با آدرس 15.57.31.40 پیامی را برای کامپیوتر با آدرس 15.57.31.52 ارسال می دارد. روتر که در جریان تمام بسته های اطلاعاتی است ، سه گروه اول در آدرس های فرستنده و گیرنده را مطابقت می نماید و بسته اطلاعاتی را بر روی شبکه داخلی نگه خواهد داشت .
آگاهی از مقصد یک پیام
روتر یکی از مجموعه دستگاههائی است که در شبکه استفاده می شود. هاب ، سوئیچ و روتر سیگنال هائی را ار کامپیوترها و یا شبکه ها دریافت و آنها را برای کامپیوترها و یا شبکه های دیگر ارسال می دارند. روتر تنها دستگاه موجود می باشد که در رابطه با مسیر یک بسته اطلاعاتی تصمیم گیری می نماید. بمنظور انجام عملیات فوق ، روترها می بایست نسبت به دو موضوع آگاهی داشته باشند : آدرس ها و ساختار شبکه .
زمانیکه توسط یکی از دوستانتان برای شما یک کارت تبریک سال نو ارسال می گردد ، از آدرسی مطابق زیر استفاده می نماید : " تهران - خیابان ایران - کوچه شمیرانات - پلاک 110 " آدرس فوق دارای چندین بخش بوده که به اداره پست مربوطه امکان پیدا نمودن آدرس فوق را خواهد داد. استفاده از کد پستی باعث سرعت در ارسال کارت تبریک و دریافت آن توسط شخص مورد نظر می نماید .ولی حتی در صورتیکه از کد پستی هم استفاده نشود ، امکان دریافت کارت تبریک با توجه به مشخص شدن شهرستان ، خیابان ، کوچه و پلاک نیز وجود خواهد داشت . آدرس فوق یک نوع آدرس منطقی است . آدرس فوق روشی را برای دریافت کارت تبریک ، مشخص می نماید. آدرس فوق به یک آدرس فیزیکی مرتبط خواهد شد.
هر یک از دستگاههای موجود که به شبکه متصل می گردند ، دارای یک آدرس فیزیکی می باشند. آدرس فوق منحصر بفرد بوده و توسط دستگاهی که به کابل شبکه متصل است ، در نظر گرفته خواهد شد. مثلا" در صورتیکه کامپیوتر شما دارای یک کارت شبکه (NIC) می باشد ، کارت فوق دارای یک آدرس فیزیکی دائمی بوده که در یک محل خاص از حافظه ذخیره شده است . آدرس فیزیکی که آدرس MAC )Media Access Control) نیز نامیده می شود ، دارای دو بخش بوده که هر یک سه بایت می باشند. اولین سه بایت ، شرکت سازنده کارت شبکه را مشخص می نماید . دومین سه بایت یک شماره سریال مربوط به کارت شبکه است .
کامپیوتر می تواند دارای چندین آدرس منطقی در یک لحظه باشد. وضعیت فوق در رابطه با اشخاص نیز صدق می کند. مثلا" یک شخص می تواند دارای آدرس پستی ، شماره تلفن ، آدرس پست الکترونیکی و ... باشد. از طریق هر یک از آدرس های فوق امکان ارسال پیام برای شما وجود خواهد داشت . آدرس های منطقی در کامپیونر نیز مشابه سیستم فوق کار می کنند. در این راستا ممکن است از مدل های متفاوت آدرس دهی و یا پروتکل های مربوط به شبکه های متفاوت بطور همزمان استفاده گردد. در زمان اتصال به اینترنت ، شما دارای یک آدرس بوده که از پروتکل TCP/IP مشتق شده است . در صورتیکه دارای یک شبکه کوچک می باشید ، ممکن است از پروتکل NetBEUI مایکروسافت استفاده می نمائید. بهرحال یک کامپیوتر می تواند دارای چندین آدرس منطقی بوده که پروتکل استفاده شده قالب آدرس فوق را مشخص خواهد کرد.
آدرس فیزیکی یک کامپیونر می بایست به یک آدرس منطقی تبدیل گردد. از آدرس منطقی در شبکه برای ارسال و دریافت اطلاعات استفاده می گردد. برای مشاهده آدرس فیزیکی کامپیوتر خود می توانید از دستورIPCONFIG ( ویندوز 2000و XP) استفاده نماید.
منبع: semeng.net

اینترنت

اینترنت یکی از شاهکارهای بشریت در زمینه ارتباطات است . با ایجاد زیر ساخت مناسب ارتباطی ، کاربران موجود در اقصی نقاط دنیا قادر به ارسال نامه های الکترونیکی ، مشاهده صفحات وب ، ارسال و دریافت فایل های اطلاعاتی در کمتر از چند ثانیه می باشند. شبکه ارتباطی موجود با بکارگیری انواع تجهیزات مخابراتی، سخت افزاری و نرم افزاری ، زیر ساخت مناسب ارتباطی را برای عموم کاربران اینترنت فراهم آورده است . یکی از عناصر اصلی و مهم که شاید اغلب کاربران اینترنت آن را تاکنون مشاهده ننموده اند ، روتر است . روترها کامپیوترهای خاصی هستند که پیام های اطلاعاتی کاربران را با استفاده از هزاران مسیر موجود به مقاصد مورد نظر هدایت می نمایند.

نحوه ارسال پیام
برای شناخت عملکرد روترها در اینترنت با یک مثال ساده شروع می نمائیم . زمانیکه برای یکی از دوستان خود ، یک E-mail را ارسال می دارید ، پیام فوق به چه صورت توسط دوست شما دریافت می گردد ؟ نحوه مسیر یابی پیام فوق به چه صورت انجام می گیرد که فقط کامپیوتر دوست شما در میان میلیون ها کامپیوتر موجود در دنیا ، آن را دریافت خواهد کرد. ؟ اکثر عملیات مربوط به ارسال یک پیام توسط کامپیوتر فرستنده و دریافت آن توسط کامپیوتر گیرنده ، توسط روتر انجام می گیرد.روترها دستگاههای خاصی می باشند که امکان حرکت پیام ها در طول شبکه را فراهم می نمایند.
بمنظور آگاهی از عملکرد روتر ، سازمانی را در نظر بگیرید که دارای یک شبکه داخلی و اختصاصی خود است . کارکنان سازمان فوق هر یک با توجه به نوع کار خود از شبکه استفاده می نمایند. در سازمان فوق تعدادی گرافیست کامپیوتری مشغول بکار هستند که بکمک کامپیوتر طرح های مورد نظر را طراحی می نمایند. زمانیکه یک گرافیست فایلی را از طریق شبکه برای همکار خود ارسال می دارد ، بدلیل حجم بالای فایل ارسالی ، اکثر ظرفیت شبکه اشغال و بدنبال آن برای سایر کاربران ، شبکه کند خواهد شد. علت فوق ( تاثیر عملکرد یک کاربر بر تمام عملکرد شبکه برای سایر کاربران ) به ماهیت شبکه های اترنت برمی گردد. در شبکه های فوق هر بسته اطلاعاتی که توسط کاربری ارسال می گردد ، برای تمام کامپیوترهای موجود در شبکه نیز ارسال خواهد شد. هر کامپیوتر آدرس بسته اطلاعاتی دریافت شده را بمنظور آگاهی از مقصد بسته اطلاعاتی بررسی خواهد کرد. رویکرد فوق در رفتار شبکه های اترنت ، طراحی و پیاده سازی آنان را ساده می نماید ولی همزمان با گسترش شبکه و افزایش عملیات مورد انتظار ، کارآئی شبکه کاهش پیدا خواهد کرد. سازمان مورد نظر ( در مثال فوق ) برای حل مشکل فوق تصمیم به ایجاد دو شبکه مجزا می گیرد. یک شبکه برای گرافیست ها ایجاد و شبکه دوم برای سایر کاربران سازمان در نظر گرفته می شود. بمنظور ارتباط دو شبکه فوق بیکدیگر و اینترنت از یکدستگاه روتر استفاده می گردد.
روتر، تنها دستگاه موجود در شبکه است که تمام پیامهای ارسالی توسط کامپیوترهای موجود در شبکه های سازمان ، را مشاهده می نماید. زمانیکه یک گرافیست، فایلی با ظرفیت بالا را برای گرافیست دیگری ارسال می دارد ، روتر آدرس دریافت کننده فایل را بررسی و با توجه به اینکه فایل مورد نظر مربوط به شبکه گرافیست ها در سازمان است ، اطلاعات را بسمت شبکه فوق هدایت خواهد کرد. در صورتیکه یک گرافیست اطلاعاتی را برای یکی از پرسنل شاغل در بخش مالی سازمان ارسال دارد ، روتر با بررسی آدرس مقصد بسته اطلاعاتی به این نکنه پی خواهد برد که پیام فوق را می بایست به شبکه دیگر انتقال دهد. بدین ترتیب روتر قادر به مسیریابی صحیح یک بسته اطلاعاتی و هدایت آن به شبکه مورد نظر شده است .
یکی از ابزارهائی که روتر از آن برای تعیین مقصد یک بسته اطلاعاتی استفاده می نماید ، " جدول پیکربندی " است . جدول فوق شامل مجموعه اطلاعاتی بشرح ذیل است :
§ اطلاعاتی در رابطه با نحوه هدایت اتصالات به آدرس های مورد نظر
§ اولویت های تعریف شده برای هر اتصال
§ قوانین مربوط به تبین ترافیک در حالت طبیعی وشرایط خاص
جدول فوق می تواند ساده ویا شامل صدها خط برنامه در یک روترهای کوچک باشد. در روترهای بزرگ جدول فوق پیچیده تر بوده بگونه ای که قادر به عملیات مسیریابی در اینترنت باشند. یک روتر دارای دو وظیفه اصلی است :
§ تضمین عدم ارسال اطلاعات به محلی که به آنها نیاز نیست
§ تضمین ارسال اطلاعات به مقصد صحیح
با توجه به وظایف اساسی فوق ، مناسبترین محل استفاده از یک روتر، اتصال دو شبکه است . با اتصال دو شبکه توسط روتر ، اطلاعات موجود در یک شبکه قادر به ارسال در شبکه دیگر و بالعکس خواهند بود. در برخی موارد ترجمه های لازم با توجه به پروتکل های استفاده شده در هریک از شبکه ها ، نیز توسط روتر انجام خواهد شد. روتر شبکه ها را در مقابل یکدیگر حفاظت و از ترافیک غیرضروری پیشگیری می نماید.( تاثیر ترافیک موجود در یک شبکه بر شبکه دیگر با فرض غیر لازم بودن اطلاعات حاصل از ترافیک در شبکه اول برای شبکه دوم ) . همزمان با گسترش شبکه ، جدول پیکربندی نیز رشد و توان پردازنده روتر نیز می بایست افزایش یابد. صرفنظر از تعداد شبکه هائی که به یک روتر متصل می باشند ، نوع و نحوه انجام عملیات در تمامی روترها مشابه است . اینترنت بعنوان بزرگترین شبکه کامپیوتری از هزاران شبکه کوچکتر تشکیل شده است. روترها در اتصال شبکه های کوچکتر در اینترنت دارای نقشی اساسی و ضروری می باشند.
ارسال بسته های اطلاعاتی
زمانیکه از طریق تلفن با شخصی تماسی برقرار می گردد ، سیستم تلفن، یک مدار پایدار بین تماس گیرنده و شخص مورد نظر ایجاد می نماید. مدار ایجاد شده می بایست مراحل متفاوتی را با استفاده از کابل های مسی ، سوئیچ ها ، فیبر های نوری ، ماکروویو و ماهواره انجام دهد. تمام مراحل مورد نظر بمنظور برپاسازی یک ارتباط پایدار بین تماس گیرنده و مخاطب مورد نظر در مدت زمان تماس ، ثابت خواهند بود. کیفیت خط ارتباطی مشروط به عدم بروز مشکلات فنی و غیرفنی در هر یک از تجهیزات اشاره شده ، در مدت برقراری تماس ثابت خواهد بود. با بروز هر گونه اشکال نظیر خرابی یک سوئیچ و .. خط ارتباطی ایجاد شده با مشکل مواجه خواهد شد.
اطلاعات موجود در اینترنت ( صفحات وب ، پیام های الکترونیکی و ... ) با استفاده از سیستمی با نام Packet -switching network به حرکت در می آیند. در سیستم فوق ، داده های موجود در یک پیام و یا یک فایل به بسته های 1500 بایتی تقسیم می گردند.هر یک از بسته های فوق شامل اطلاعات مربوط به : آدرس فرستنده ، آدرس گیرنده ، موقعیت بسته در پیام و بررسی ارسال درست اطلاعات توسط گیرنده است. هر یک از بسته های فوق را Packet می گویند. در ادامه بسته های فوق با استفاده از بهترین و مناسبترین مسیر برای مقصد ارسال خواهند شد. عملیات فوق در مقایسه با سیستم استفاده شده در تلفن پیچیده تر بنظر می آید ، ولی در یک شبکه مبتنی بر داده دودلیل ( مزیت) عمده برای استفاده از تکنولوژی Packet switching وجود دارد :
§ شبکه قادر به تنظیم لود موجود بر روی هر یک از دستگاهها با سرعت بالا است( میلی ثانیه )
§ در صورت وجود اشکال در یک دستگاه ، بسته اطلاعاتی از مسیر دیگر عبور داده شده تا به مقصد برسد.
روترها که بخش اصلی شبکه اینترنت را تشکیل می دهند ، قادر به " پیکربندی مجدد مسیر " بسته های اطلاعاتی می باشند. در این راستا شرایط حاکم بر خطوط نظیر تاخیر در دریافت و ارسال اطلاعات و ترافیک موجود بر روی عناصر متفاوت شبکه بصورت دائم مورد بررسی قرار خواهند گرفت . روتر دارای اندازه های متفاوت است :
- در صورتیکه از امکان Internet connection sharing بین دو کامپیوتری که بر روی آنها ویندوز 98 نصب شده است استفاده گردد، یکی از کامپیوترها که خط اینترنت به آن متصل شده است بعنوان یک روتر ساده رفتار می نماید. در مدل فوق روتر، عملیات ساده ای را انجام می دهد. داده مورد نظر بررسی تا مقصد آن برای یکی از دو کامپیوتر تعیین گردد.
- روترهای بزرگتر نظیر روترهائی که یک سازمان کوچک را به اینترنت متصل می نمایند ، عملیات بمراتب بیشتری را نسبت به مدل قبلی انجام می دهند. روترهای فوق از مجموعه قوانین امنیتی حاکم بر سازمان مربوطه تبعیت و بصورت ادواری سیستم امنیتی تبین شده ای را بررسی می نمایند.
- روترهای بزرگتر مشابه روترهائی که ترافیک اطلاعات را در نقط حساس ومهم اینترنت کنترل می نمایند ، در هر ثانیه میلیون ها بسته اطلاعاتی را مسیریابی می نمایند.
در اغلب سازمانها و موسسات از روترهای متوسط استفاده می گردد. در این سازمانها از روتر بمنظور اتصال دو شبکه استفاده می شود. شبکه داخلی سازمان از طریق روتر به شبکه اینترنت متصل می گردد. شبکه داخلی سازمان از طریق یک خط اترنت ( یک اتصال 100base-T 9 ، خط فوق دارای نرخ انتقال 100 مگابیت در ثانیه بوده و از کابل های بهم تابیده هشت رشته استفاده می گردد ) به روتر متصل می گردد. بمنظور ارتباط روتر به مرکز ارائه دهنده خدمات اینترنت (ISP) می توان از خطوط اختصاصی با سرعت های متفاوت استفاده کرد. خط اختصاصی T1 یک نمونه متداول در این زمینه بوده و دارای سرعت 1.5 مگابیت در ثانیه است . برخی از موسسات با توجه به حساسیت و نوع کار خود می توانند از یک خط دیگر نیز بمنظور ارتباط روتر با ISP استفاده نمایند. خط فوق بصورت Backup بوده و بمحض بروز اشکال در خط اختصاصی ( مثلا" T1 ) می توان از خط دوم استفاده نمود. با توجه به اینکه خط فوق بصورت موقت و در مواقع اضطراری استفاده می شود ، می توان یک خط با سرعت پایین تر را استفاده کرد.
روترها علاوه بر قابلیت روتینگ بسته های اطلاعاتی از یک نقطه به نقطه دیگر ، دارای امکانات مربوط به پیاده سازی سیستم امنیتی نیز می باشند. مثلا" می توان مشخص کرد که نحوه دستیابی کامپیوترهای خارج از شبکه داخلی سازمان به شبکه داخلی به چه صورت است . اکثر سازمانها و موسسات دارای یک نرم افزار و یا سخت افزار خاص فایروال بمنظور اعمال سیاست های امنیتی می باشند. قوانین تعریف شده در جدول پیکربندی روتر از لحاظ امنیتی دارای صلابت بیشتری می باشند.
یکی از عملیات ادواری ( تکراری ) که هر روتر انجام می دهد ، آگاهی از استقرار یک بسته اطلاعاتی در شبکه داخلی است . در صورتیکه بسته اطلاعاتی مربوط به شبکه داخلی بوده نیازی به روت نمودن آن توسط روتر نخواهد بود. بدین منظور از مکانیزمی با نام Subnet mask استفاده می شود. subnet مشابه یک آدرس IP بوده و اغلب بصورت 255.255.255.0 است . آدرس فوق به روتر اعلام می نماید که تمام پیام های مربوط به فرستنده و یا گیرنده که دارای یک آدرس مشترک در سه گروه اول می باشند ، مربوط به یک شبکه مشابه بوده و نیازی به ارسال آنها برای یک شبکه دیگر وجود ندارد. مثلا" کامپیوتری با آدرس 15.57.31.40 پیامی را برای کامپیوتر با آدرس 15.57.31.52 ارسال می دارد. روتر که در جریان تمام بسته های اطلاعاتی است ، سه گروه اول در آدرس های فرستنده و گیرنده را مطابقت می نماید و بسته اطلاعاتی را بر روی شبکه داخلی نگه خواهد داشت .
آگاهی از مقصد یک پیام
روتر یکی از مجموعه دستگاههائی است که در شبکه استفاده می شود. هاب ، سوئیچ و روتر سیگنال هائی را ار کامپیوترها و یا شبکه ها دریافت و آنها را برای کامپیوترها و یا شبکه های دیگر ارسال می دارند. روتر تنها دستگاه موجود می باشد که در رابطه با مسیر یک بسته اطلاعاتی تصمیم گیری می نماید. بمنظور انجام عملیات فوق ، روترها می بایست نسبت به دو موضوع آگاهی داشته باشند : آدرس ها و ساختار شبکه .
زمانیکه توسط یکی از دوستانتان برای شما یک کارت تبریک سال نو ارسال می گردد ، از آدرسی مطابق زیر استفاده می نماید : " تهران - خیابان ایران - کوچه شمیرانات - پلاک 110 " آدرس فوق دارای چندین بخش بوده که به اداره پست مربوطه امکان پیدا نمودن آدرس فوق را خواهد داد. استفاده از کد پستی باعث سرعت در ارسال کارت تبریک و دریافت آن توسط شخص مورد نظر می نماید .ولی حتی در صورتیکه از کد پستی هم استفاده نشود ، امکان دریافت کارت تبریک با توجه به مشخص شدن شهرستان ، خیابان ، کوچه و پلاک نیز وجود خواهد داشت . آدرس فوق یک نوع آدرس منطقی است . آدرس فوق روشی را برای دریافت کارت تبریک ، مشخص می نماید. آدرس فوق به یک آدرس فیزیکی مرتبط خواهد شد.
هر یک از دستگاههای موجود که به شبکه متصل می گردند ، دارای یک آدرس فیزیکی می باشند. آدرس فوق منحصر بفرد بوده و توسط دستگاهی که به کابل شبکه متصل است ، در نظر گرفته خواهد شد. مثلا" در صورتیکه کامپیوتر شما دارای یک کارت شبکه (NIC) می باشد ، کارت فوق دارای یک آدرس فیزیکی دائمی بوده که در یک محل خاص از حافظه ذخیره شده است . آدرس فیزیکی که آدرس MAC )Media Access Control) نیز نامیده می شود ، دارای دو بخش بوده که هر یک سه بایت می باشند. اولین سه بایت ، شرکت سازنده کارت شبکه را مشخص می نماید . دومین سه بایت یک شماره سریال مربوط به کارت شبکه است .
کامپیوتر می تواند دارای چندین آدرس منطقی در یک لحظه باشد. وضعیت فوق در رابطه با اشخاص نیز صدق می کند. مثلا" یک شخص می تواند دارای آدرس پستی ، شماره تلفن ، آدرس پست الکترونیکی و ... باشد. از طریق هر یک از آدرس های فوق امکان ارسال پیام برای شما وجود خواهد داشت . آدرس های منطقی در کامپیونر نیز مشابه سیستم فوق کار می کنند. در این راستا ممکن است از مدل های متفاوت آدرس دهی و یا پروتکل های مربوط به شبکه های متفاوت بطور همزمان استفاده گردد. در زمان اتصال به اینترنت ، شما دارای یک آدرس بوده که از پروتکل TCP/IP مشتق شده است . در صورتیکه دارای یک شبکه کوچک می باشید ، ممکن است از پروتکل NetBEUI مایکروسافت استفاده می نمائید. بهرحال یک کامپیوتر می تواند دارای چندین آدرس منطقی بوده که پروتکل استفاده شده قالب آدرس فوق را مشخص خواهد کرد.
آدرس فیزیکی یک کامپیونر می بایست به یک آدرس منطقی تبدیل گردد. از آدرس منطقی در شبکه برای ارسال و دریافت اطلاعات استفاده می گردد. برای مشاهده آدرس فیزیکی کامپیوتر خود می توانید از دستورIPCONFIG ( ویندوز 2000و XP) استفاده نماید.
منبع: semeng.net

۱۳۸۹ آذر ۱۰, چهارشنبه

افزایش ساعت کارکرد باتری لپ تاپ

لپ تاپ ها به سرعت جذابیت و افسون خود را هنگامی که شما باید دائما به دنبال پریز برق برای شارژ کردنشان باشید از دست می دهند. چه باید کرد تا باتری لپ تاپ حداکثر زمان ممکن برایتان شارژ نگه دارد؟ اگر می خواهید که همانند بسیاری از مردم، تجربه بدی از کار بر روی پروژه تان با لپ تاپ نداشته باشید، باید مراقب باتری لپ تاپ تان باشید تا در میانه یک کار مهم از هوش نرود
مطمئنا رعایت این ۱۸ مورد، نه کار آسانی است و نه کار به صرفه ای. اما پیشنهاد می کنم که تعدادی از آنها را انتخاب کنید و مرتب انجام دهید، مطمئن باشید که از نتایج راضی خواهید بود.
۱- پس از خرید لپ تاپ ، از آن استفاده کنید تا کاملا شارژ تمام کند، وقتی که خاموش شد آن را برای دوازده ساعت روی شارژ بگذارید.
۲- دیفراگ منظم. هارد شما کارش را هر چه سریعتر انجام دهد، تقاضای کار کمتری برای هارد و باتری تان ارسال خواهد شد. با انجام مرتب سازی (Defregment) منظم هارد دیسک لپ تاپ تان کارایی آن را تا حد ممکن افزایش دهید. البته توجه داشته باشید که هنگام دیفراگ کردن حتما لپ تاپ تان به برق وصل باشد. این مرتب سازی باعث می شود که هرگاه درخواستی برای استفاده از هارد فرستاده می شود، کار با سرعت بالاتری انجام می شود و مصرف برق هارد کم می گردد و باتری مدت زمان بیشتری به کار ادامه می دهد.
۳- نور صفحه نمایشتان را کم کنید. امروزه اغلب لپ تاپ ها دارای قابلیت کم کردن نور صفحه نمایش هستند. برخی هم حتی دارای قابلیت بهبود کارکرد سی پی یو و سیستم خنک کننده هستند. پس میزان مصرف انرژی آنها را تا حد اقل ممکن کاهش دهید، تا بالاترین میزان عمر باتری را داشته باشید.
۴- نرم افزارهایی را که در پس زمینه سیستم عامل تان اجرا می گردند خاموش کنید.همه این برنامه ها بر میزان لود سی پی یو می افزایند و به سرعت شارژ باتری تان را کاهش می دهند. همچنین برنامه های غیر ضروری را که در نوار ابزار پایین دسکتاپ در حال اجرا هستند ببندید. برای این کار، به منوی Start بروید و گزینه Run را انتخاب کنید. در پنجره باز شده کلمه msconfig را تایپ کنید و اینتر را بزنید. حال تب Startup را انتخاب کنید. در اینجا تیک کنار برنامه هایی را که به لود شدن دائم آنها نیازی ندارید بردارید. مثلا برنامه آنتی ویروس شما باید دائما در حافظه لود شود، اما مثلا برنامه Quick Time نیازی به باز بودن دائم ندارد.
۵- ابزارهای خارجی غیر ضرور را به لپ تاپ وصل نکنید. ابزارهای USB (مانند موس) باتری لپ تاپ تان را خالی می کنند. هنگامی که از آنها استفاده نمی کنید، خاموش شان کنید. مطمئنا شارژ دیگر وسایل از طریق لپ تاپ (مانند Ipod) هنگامی که لپ تاپ از باتری استفاده می کند، سریعا شارژ را خالی می کنند.اگر نیازی به کارت شبکه بیسیم و بلوتوث تان ندارید آنها را هم خاموش کنید. زیرا هنگام روشن بودن بطورت خودکار دائما برای یافتن شبکه جستجو می کنند و این کار میزان بسیار زیادی انرژی باتری را مصرف می کند.
۶- رم سیستم تان را افزایش دهید. این کار به شما اجازه می دهد تا به جای اینکه سیستم مرتب از حافظه مجازی استفاده کند، پردازش هایتان را بیشتر با رم انجام دهید. حافظه مجازی برای انجام پردازش ها از هارد استفاده می کند و کارایی مصرف انرژی آن بسیار پایین است. توجه داشته باشید که افزودن رم باعث افزایش مصرف انرژی می شود، اما کارایی آن بیشتر از برنامه های شبیه سازی است که حافظه مجازی را ایجاد می کنند.
۷- هارد درایو و ابزارهای سی دی / دی وی دی را خاموش کنید. میزان مصرف انرژی سی دی/ دی وی دی درایو ها از هارد هم بیشتر است. حتی وجود سی دی در درایو باعث مصرف بیشتر می گردد، حتی اگر از آن استفاده هم نشود. تا جایی که ممکن است سعی کنید که به جای درایو نوری از برنامه های درایو مجازی مانند الکل ۱۲۰% استفاده کنید.
۸- اتصالات باتری را تمیز نگه دارید. هر دو ماه یک بار پارچه ای را به الکل آغشته کرده و اتصالات فلزی باتری را تمیز کنید.این کار راندمان جابجایی انرژی بین باتری و لپ تاپ را بالا می برد.
۹- از باتری تان مراقبت کنید. باتری را به کار وادارید. باتری شارژ شده را برای مدت طولانی بلااستفاده نگذارید. هر بار که باتری را شارژ می کنید، آن را حداکثر طی یک تا دو هفته استفاده کنید. همچنین، شارژ باتری های Li-On را هیچگاه کاملا خالی نکنید. در صورتی که از باتری های نیکل کادمیوم استفاده می کنید، اجازه دهید که کاملا خالی شوند و سپس آنها را شارژ کنید. باتری های جدید NiMH نیازی به این کار ندارند و باتری های Lithium-ion از آن هم بهترند.
۱۰- هایبرنت به جای استند بای. اگر کامپیوترتان در طول روز مدتی را بدون استفاده است، آن را به گونه ای تنظیم کنید که پس مدت معینی وارد وضعیت استند بای شود. اگر چه قرار دادن لپ تاپ در حالت استند بای باعث صرفه جویی زیادی در مصرف انرژی می گردد و همچنین سریعا به حالت آماده به کار بر می گردد، اما به هیچ وجه کارایی آن به اندازه صرفه جویی انرژی در حالت هایبرنت نیست. هایبرنت کردن سیستم در عین حال که باعث حفظ دوره کاری تان می گردد، ابزارهای تان را کاملا خاموش می کند تا استفاده انرژی نداشته باشند.
۱۱- دمای عمومی سیستم تان را پایین نگه دارید. لپ تاپ در دماهای پایین تر کارایی بهتری خواهد داشت. هرچند وقت یک بار منافذ هوا را با یک پارچه یا تمیز کننده صفحه کلید پاک کنید و یا اینکه هرسال یک بار آن را برای سرویس ببرید.
۱۲- تنظیمات انرژی را بهینه سازی کنید. در کنترل پنل ویندوزتان از طریق گزینه Power Option میزان مصرف انرژی را بهینه کنید. برای نتایج مناسب گزینه Max battery را انتخاب کنید.
۱۳- از چند برنامه به شکل همزمان استفاده نکنید. هنگامی که از باتری استفاده می کنید، هر بار فقط یک کار را انجام دهید و سپس سراغ کار بعدی بروید. هنگامی که بر روی یک صفحه گسترده کار می کنید، برنامه ایمیل تان هم در حال کار است؛ همزمان به موسیقی هم گوش می دهید. ذهن تان را بر روی یک کار متمرکز کنید. اگر این کار را نکنید، قبل از اینکه هیچ کاری به پایان برسد باتری تان خالی شده است.
۱۴- کارهای ساده را از لپ تاپ تان بخواهید. فعالیت هایی مانند چک کردن ایمیل و پردازش متن بسیار کمتر از بازی ها و پخش دی وی دی مصرف انرژی دارند. اگر در هنگام مسافرت تنها یک باتری شارژ شده دارید، در مورد نحوه کارتان عاقلانه تر فکر کنید.
۱۵- برای خودتان لپ تاپ های کاراتر بخرید. هم اکنون به جایی رسیده ایم که کارخانه های سازنده صحبت از باتری های یک روزکامل می کنند و لپ تاپ های کاربردی تری به بازار می آیند، سعی کنید که لپ تاپ قدیمی تان را با مدل های جدید تر و کاراتر جایگزین کنید.
۱۶- عملکرد ذخیره خودکار را خاموش کنید. قابلیت ذخیره خودکار مایکروسافت ورد و اکسل بسیار به درد بخورند، اما برای انجام منظم این کار هارد باید بیشتر کار کند و مصرف انرژی آن بالا می رود. البته اگر آن را خاموش کنید، بهتر است که هنگامی که باتری ضعیف است این قابلیت را دوباره روشن کنید تا قبل از اینکه سیستم تان بیهوش شود کارهایان ذخیره شوند. ضمنا درخصوص استفاده از این نکته دقت بیشتری به خرج دهید تا اطلاعات تان را از دست ندهید.
۱۷- میزان انجام کارهای گرافیکی را کاهش دهید. شما می توانید این کار را با تغییر رزولوشن صفحه نمایش و خاموش کردن قابلیت های تفننی گرافیک انجام دهید. امروزه کارت های گرافیک هم اندازه و یا حتی بیشتر از هارد دیسک مصرف انرژی دارد.
۱۸- همیشه هنگام مسافرت حداقل دو باتری شارژ شده را به همراه داشته باشید.

منبع : http://www.hamed564.mihanblog.com/post/519

کشف زمان نصب ویندوز


ممکن است بعضی اوقات شما احتیاج به دانستن این مطلب داشته باشید که ویندوز موجود بر روی یک سیستم در چه تاریخی نصب شده است. با دانستن این مطلب می توانید حدس هایی در مورد سخت افزار موجود و خود ویندوز و کاربر آن بزنید و یا اینکه هدف دیگری مد نظرتان باشد.
یکی از راه هایی که می توانید تاریخ ویندوز را کشف کنید مشاهده تاریخ ایجاد فولدر Windows در درایو روت سیستم یا همان محل نصب ویندوز فعلی می باشد که مثلا در اینجا درایو c می باشد. C:\Windows
(کلیک راست روی فولدر و مشاهده created )
یک راه دیگر این است که شما در محیط cmd دستور systeminfo را اجرا نمایید original install date تاریخ دقیق نصب ویندوز را به شما نشان خواهد داد.
(جهت ورود به محیط cmd در قسمت run آن را تایپ کنید)
راه های دیگری مانند رجیستری ویندوز وجود دارد.

Windows ReadyBoost


هارد دیسک ها به نوعی یكی از اصلی ترین گلوگاه های سیستم از لحاظ كارآیی به حساب می آیند چرا كه هارد دیسك ها شامل قطعات مكانیكی هستند و بطور قطع دارای سرعتی كمتر نسبت به RAM می باشند . افزایش رم در سیستم می تواند سبب افزایش سرعت و كارآیی كلی سیستم گردد .
ReadyBoost از همین نكته حساس بهره می گیرد . این تكنولوژی به شما اجازه می دهد تا هر نوع Flash Memory در هر اندازه ای حتی SD Cards را به عنوان Disk Cache استفاده كنید. همانطور كه می دانید كش مقدار حافظه ای است كه داده های با استفاده بالا یا اغلب/اخیرا استفاده شده را در حافظه سریع تری نگه داری می كند.
ReadyBoost كارآیی سیستم را با ذخیره كردن چنین داده هایی در حافظه های سریعتر بهبود می‌بخشد. در صورتیكه داده درخواست شده در Flash Memory وجود داشته باشد دیگر احتیاجی نیست تا داده از روی هارد دیسك فراخوانی شود كه همین امر كارآیی را افزایش می دهد. حتما می دانید كه دسترسی به Flash Memory بسیار سریعتر از دسترسی به هارد است .
امروزه پیدا كردن حافظه های Flash با حجم بالا و قیمت كم كار بسیار راحتی است . پس حتما راه منطقی و ارزانی برای افزایش كارآیی ویندوز ویستای شما خواهد بود .
فعال سازی و Configure كردن ReadyBoost هم كار بسیار راحتی است. وقتی كه Flalsh Memory خود را به پورت متصل می كنید ویستا از شما می پرسید كه ایا می خواهید ReadyBoost را روی آن فعال كنید یا خیر . ( شكل زیر ) البته اگر این صفحه را بستید می توانید از طریق My Computer و با كلیك راست كردن بر روی Flash drive و انتخاب Properties تب مربوط به ReadyBoost را انتخاب كنید .
TAB مربوطه در صفحه Properties :
Configuration آن نیز ساده است . كافی است Use This Device را بزنید و سپس تعیین كنید چه مقدار از فضای موجود برای ReadyBoost استفاده شود .
اشاره كنیم كه این تكنولوژی می تواند به سازندگان هارد دیسك این اجازه را بدهد تا دیسك های تركیبی بسازند . یعنی حافظه های Flash را مستقیما بر روی برد هارد دیسك قرار دهند تا بعنوان Disk Cache استفاده شود .در حال حاضر هارد دیسك هایی كه با عبارت Vista Optimized و یا ReadyDrive در بازار ارایه شده اند از همین ویژگی بهره می گیرند . ReadyDrive نامی است كه به ReadyBoost می دهند وقتی كه حافظه فلش همراه با هارد دیسك درایو بكار گرفته شود. این نوع هارد دیسك ها وقتی با ویستا همراه شوند نسبت به همنوعان خود كه از این تكنولوژی بهره نمی گیرند سریعتر خواهند بود .ReadyDrive توسط تمام نسخه‌های ویستا پشتیبانی می‌شود در حالیكه ReadyBoost غیر از نسخه Starter در سایر موارد پشتیبانی خواهد شد .